Lendas de san Xoán de Laíño

Deixovos varias lendas relacionadas coa parroquia dodresa de san Xoán de Laíño: No monte próximo ó lugar de Castro (preto do castro) andaba unha vella coas ovellas, e todos os días se He aparecía unha tendiña con cousas bonitas cunha señora moi fermosa. A vella sempre se paraba a ver as cousas, pero un día preguntoulle a señora: —Señoriña, ¿vostede que quere desta tendiña?— ; contestou a vella: —¡Ai!, eu quería aquelas tesoiriñas—. Ó momento desapare-ceu o encanto, pero aquela noite apareceron as tesoiras cravadas na porta da casa da vella, e xa non se volveu repetir o encanto. • • • Dicían que o cura de Laíño tina os libros, porque ó chegar preguntou por moitos lugares de encantamentos. • • • En Teaio, chegara un vello e preguntou a dous mozos polo Campo da Chisca. E díxolles que se houbera dous atrevidos, iría con eles ó Campo da Chisca, que alí había unha peí de touro e moita riqueza, que os galegos non sabíamos o que había en Galicia. Os mozos, vendo que levaba o libro, non se atreveron a ir con el. Logo contáronllo ás mozas como cousa graciosa, pero ós poucos días foron traballar ó Campo da Chisca e, cando estaban alí, levantouse unha cousa do chan, que non se soubo qué era, e que saíu arrastrándose. • • • Un soldado de Araño foi servir ó Rei a África. Alí falou cun mouro que He preguntou de onde era, e de qué zona. Cando lio dixo o soldado, o mouro preguntoulle se sabía onde estaba o Pozo Bastón, que alí tina el enterradas tres filias, e que non sabía o que lie daría se lias trouxera. Deulle ó soldado tres bolos de pan e as instruccións que debería seguir. Chegado á súa casa, deixou os bolos riba da mesa e, ó velos, a muller cortou unha tallada dun. O soldado reprendeuna, pero o mal xa estaba feito. Tomou os pans e foise cara ó Pozo Bastón. Unha vez alí botou un ó pozo e saíu unha moza moi guapa, botou o segundo e saíu outra, logo botou o cortado e saíu unha terceira rapaza, coxa, que caeu e arrastrou con ela ás outras dúas. E aínda seguen alí. • • • Nunha zona do monte chamada Bouza Bandín, nas que había unhas marcas que dicían que eran do cabalo de San­tiago.

Estructuras pétreas en Bexo

O outro día, camiñando polo monte cercano á aldea de Bexo atopeime cunhas formacións rochosas e unhas estructuras de pedra parecidas a elementos patrimoniais arqueolóxicos, pero que o máis seguro sexa que non o sean.

Cruceiro de Ignacio

 Cruceiro de crucifixo, de granito

 Plataforma cadrangular, tres graos

 Pedestal cadrangular, moi moldurado e cunha gran escocia

 Varal octogonal, comeza cadrado, paramentos recadrados, símbolos da Paixón: MARTELO, CÁLIZ, TENACES, ESCADA, ESPONXA E OUTRO

 Capitel cilíndrico, astrágalo cadrangular liso, ábaco, lados curvos, vértices chafranados, volutas, imaxes nas catro caras

 Cruz rectangular, brazos con chafráns, remates florenzados. Anverso, abraza a san Francisco (escena baseada na visión mística de Murillo), san Francisco apreixa o corpo de Xesús que descrava a man para abrazalo e corresponder dese xeito a tanto amor. Reverso, Virxe do Socorro, anxos coroándoa

A cruz orixinal é a do cruceiro do adro da igrexa parrqouial de san Xoán de Laíño, que foi cambiado polo deste. Esta cruz é circular, leñosa con nós. Anverso, Cristo crucificado, con tres cravos, cabeza caída sobre o ombro esquerdo, mans pechadas, con coroa de espiñas, pano de pureza anoado á dereita, INRI en pergamiño. Reverso, Virxe co neno, coroada, sobre peaña dun querubín

 En non moi bo estado de conservación

Nova cruz no adro da capela de san Amaro

Bo Nadal

Novo muíño en Imo

As obras do AVE ó seu paso pola aldea de Imo na parroquia de san Xoán de Laíño (Dodro) restauraron un muíño nesta aldea. O muíño sitúanse baixo a autovía da Barbanza AG11, á altura do cartel indicativo do río Imo, aínda que o acceso é pola pista que vai á igrexa parroquial dende Bexo. Tamén se pode ver o muíño dende o lugar de O Montiño, nas inmediacións da igrexa.

Dodro no Antigo Réxime

Déixovos un mapa no que se mostran as divisións existentes nas terras do actual concello de Dodro durante o Antigo Réxime, antes da creación dos concellos constitucionais, primeiro Laíño e Lestrove e ó ano seguinte Dodro unificando estes dous.